ماده 1: قبل از شروع عملیات ساختمانی باید پروانهها و مجوزهای لازم توسط مالكان و صاحبان كار از مراجع ذیربط قانونی اخذ گردد.
ماده 2: قبل از شرع عملیات ساختمانی مربوط به تاسیس كارگاههای جدید یا توسعه كارگاههای موجود، باید طبق ماده 87 قانون كار، نقشههای ساختمانی و طرحهای مورد نظر از لحاظ پیش بینی در امر حفاظت فنی و بهداشت كار برای اظهار نظر و تایید به واحد كار و امور اجتماعی محل ارایه گردد.
ماده 3: مسئولیت اجرای مقررات این آیین نامه براساس مواد 91 و 95 قانون كار برعهده كارفرماست.
ماده 4: هرگاه صاحب كار اجرای كلیه عملیات ساختمانی از ابتدا تا پایان كار را كلاً به یك پیمانكار محول نماید، پیمانكار مسئول اجرای مقررات این آیین نامه در كارگاه خواهد بود.
ماده 5: هرگاه صاحب كار اجرای قسمتهای مختلف عملیات ساختمانی خود را به پیمانكاران مختلف محول نماید، هر پیمانكار در محدوده پیمان خود، مسئول اجرای مقررات این آیین نامه خواهد بود و پیمانكارانی كه به طور همزمان در یك كارگاه ساختمانی مشغول فعالیت هستند، باید در اجرای مقررات مذكور با یكدیگر همكاری نمایند و صاحب كار مسئول ایجاد هماهنگی بین آنها خواهد بود.
ماده 6: هرگاه پیمانكار اصلی اجرای قسمتهای مختلف عملیات ساختمانی را به پیمانكار یا پیمانكاران دیگر محول نماید، هر پیمانكار جزء در محدوده پیمان خود مسئول اجرای مقرات این آیین نامه بوده و پیمانكار اصلی مسئول نظارت و ایجاد هماهنگی بین آنها خواهد بود.
ماده 7: هرگاه مهندسان ناظر در ارتباط با نحوه اجرای عملیات ساختمانی ایراداتی مشاهده نمایند كه احتمال خطر وقوع حادثه را در برداشته باشد، باید فوراً مراتب را همراه با راهنماییها و دستورالعملهای لازم، كتباً به كارفرما یا كارفرمایان مربوطه اطلاع داده و رونوشت آن را به واحد كار و امور اجتماعی محل و مرجع صدور پروانه ساختمان تسلیم نمایند. كارفرما موظف است فوراً كار را در تمام یا قسمتی از كارگاه كه مورد ایراد و اعلام خطر واقع شده متوقف و كارگران را از محل خطر دور و اقدامات مقتضی در مورد رفع خطر بعمل آورد.
ماده 8: كارفرما باید وقوع هرگونه حادثه ناشی از كار منجر به فوت یا نقص عضو را كتباً و در اسرع وقت و قبل از آنكه علایم و آثار حادثه از بین رفته باشد، به واحد كار و امور اجتماعی محل اطلاع دهد.
ماده 9: كارفرما باید وقوع هرگونه حادثه ناشی از كار را ظرف مدت سه روز اداری به شعبه سازمان تامین اجتماعی محل اطلاع دهد و نسبت به تكمیل و ارایه فرم ویژه گزارش حادثه اقدام نماید.
ماده 10: كارگاه ساختمانی باید به طور مطمئن و ایمن محصور و از ورود افراد متفرقه و غیرمسئول به داخل آن جلوگیری بعمل آید. همچنین نصب تابلوها و علایم هشدارنده كه در شب و روز قابل رویت باشد، در اطراف كارگاه ساختمانی ضروری است.
ماده 11: قرار دادن و انبار كردن وسایل كار، مصالح ساختمانی و نخالههای ساختمانی در معابر عمومی مجاز نیست و چنانچه انجام این امر برای مدت موقت و محدود اجتنابناپذیر باشد، باید با شرایط زیر اقدام گردد.
الف – مجوز لازم از مرجع صدور پروانه ساختمان و سایر مراجع ذیربط و مسئول اخذ گردد.
ب – نحوه قرار دادن، چیدن یا ریختن این وسایل و مصالح و انتخاب مكان آن به ترتیبی باشد كه حوادث برای عابران و وسایل نقلیه بوجود نیاورد و در اطراف آن نردههای متحرك و وسایل كنترل مسیر و همچنین تابلوها و علایم هشدار دهنده كه در شب و روز از فاصله مناسب قابل رویت باشد، نصب گردد.
ماده 12: برای جلوگیری از سقوط مصالح ساختمانی و ابزار كار بر روی كارگران و افرادی كه در محوطه كارگاه ساختمانی از مجاوز ساختمان دردست تخریب، احداث و یا تعمیر و بازسازی عبور مینمایند، باید یك سرپوش حفاظتی با عرض و استحكام كافی از شبكه فلزی یا از جنس الوار چوبی با شرایط زیر در دیواره اطراف ساختمان نصب گردد.
الف – سرپوش حفاظتی باید با توجه به ارتفاع و وضعیت ساختمان چنان طراحی و ساخته شود كه در اثر ریزش مصالح و ابزار كار بر روی آن هیچگونه خطری متوجه افرادی كه از زیر آن عبور مینمایند، نگردد.
ب – زاویه سرپوش حفاظتی را نسبت به سطح افقی میتوان بین 30 تا 45 درجه به سوی ساختمان اختیار نمود.
كارگاههای صنعتی ساختمان و محل كار تهویه
ماده 155: در كلیه كارگاهها باید پیوسته شرایط مساعدی از نظر تهویه (طبیعی یا مصنوعی) فراهم باشد هوای
كافی و سالم با درجه حرارت و رطوبت مناسب برای افراد موجود بوده و نیز از تغییرات ناگهانی درجه حرارت جلوگیری شود.
ماده 156: هر نوع گرد و غبار، دود و گاز و بخارهای حاصله در كارگاهها باید از همان وهله تولید تا جاییكه امكان دارد به وسایل طبیعی والا به وسایل مصنوعی از محیط كار دور ساخت تا از آلودگی هوای كارگاه جلوگیری شود.
ماده 157: دستگاههای مولد حرارت كه در محلهای كار قرار میگیرد باید دارای هواكش مناسب باشد به نحوی كه گازهای حاصله از احتراق با هوای داخل كارگاه مخلوط نگردد. استفاده از اجاقها و بخاریهای بدون دودكش و امثال آن بكلی ممنوع است.
ماده 158: در سالنها و اطاقهای كارگاهها باید همیشه حرارت و رطوبتی متناسب با نوع كار وجود داشته باشد و این حرارت باید قابل افزایش و كاهش باشد تا بتوان درجه رطوبت و حرارت را به تناسب كار و حرارت و یا رطوبت خارج تغییر داد.
كارگاههای صنعتی ساختمان و محل كار تهویه
ماده 155: در كلیه كارگاهها باید پیوسته شرایط مساعدی از نظر تهویه (طبیعی یا مصنوعی) فراهم باشد هوای
كافی و سالم با درجه حرارت و رطوبت مناسب برای افراد موجود بوده و نیز از تغییرات ناگهانی درجه حرارت جلوگیری شود.
ماده 156: هر نوع گرد و غبار، دود و گاز و بخارهای حاصله در كارگاهها باید از همان وهله تولید تا جاییكه امكان دارد به وسایل طبیعی والا به وسایل مصنوعی از محیط كار دور ساخت تا از آلودگی هوای كارگاه جلوگیری شود.
ماده 157: دستگاههای مولد حرارت كه در محلهای كار قرار میگیرد باید دارای هواكش مناسب باشد به نحوی كه گازهای حاصله از احتراق با هوای داخل كارگاه مخلوط نگردد. استفاده از اجاقها و بخاریهای بدون دودكش و امثال آن بكلی ممنوع است.
ماده 158: در سالنها و اطاقهای كارگاهها باید همیشه حرارت و رطوبتی متناسب با نوع كار وجود داشته باشد و این حرارت باید قابل افزایش و كاهش باشد تا بتوان درجه رطوبت و حرارت را به تناسب كار و حرارت و یا رطوبت خارج تغییر داد.
ماده 159: در نقاطی كه اختلاف درجه حرارت فصلی زیاد است باید سقف و بدنههای محل كار و در صورت اقتضا درها و پنجرهها به وسایل مقتضی مانند عایق بندی حرارتی سقفها، دیوارها و در صورت امكان كفها و درها و پنجرههای محل كار در مقابل حرارت یا برودت خارج مجهز شود.
ماده 160: در كارگاهها بایستی به وسایل مقتضی از قبیل نصب حایلهای ثابت یا متحرك یا عایق كردن لولههای ناقل بخار یا آب داغ از تشعشعات شدید حرارتی جلوگیری شود.
انجمن مهندسی و مدیریت ساخت ایران (ICEMA) Iran Construction Engineering Management Association
تبصره 1- این عایقها باید حتی الامكان از مواد نسوز ساخته شود.
ماده 161: در مواردی كه از حرارت مركزی استفاده میشود رادیاتورها و لولههای آب گرم باید به قسمی نصب شود كه كارگران در نتیجه تشعشع حرارت یا جریان هوای گرم ناراحت نشوند.
برچسب:
نویسنده: ستوده