مدیریت ساخت
درباره سایت
آخرین مطالب
- اولویت بندی
- مدل سازگاری
- مروری بر نرم افزارای ابری و کاربرد آنها در مدلسازی اطلاعات ساختمان
- چهارمین کنفرانس مدیریت ساخت و پروژه
- کتابچه خلاصه مقالات اولین کنفرانس بین المللی مدیریت ساخت و پروژه
- تدوین سند یکپارچه مدل سازی اطلاعات ساختمان
- اشتغال و سرمایه گذاری
- مسیربحرانی
- تاریخچه برگزاری کنفرانسهای مدیریت ساخت و پروژه
- نرمافزارها متداول در مدل سازی اطلاعات ساختمان BIM
امکانات وب
سازمان يادگيرنده (Leaing Organization)
سازمان يادگيرنده سازماني است كه براي اجراي بهتر مأموريت خود، تمامي منابع (انساني، ارزشي، فرايندي) خود را به طور پيوسته در جهت آموختن از تجربيات خويش (و ديگران) به كار مي گيرد.
يادگيري سازماني
يعني “توانايي سازمان در آموختن از تجربيات خود از راه مشاهده، ارزيابي، و تحليل شكست ها و پيروزي ها”
نقش مدير در سازمان يادگيرنده
در سازمان هاي يادگيرنده مديرنقش راهنما، استاد، ناصح، و مربي دارد، يعني نقش فردي را كه براي تيم خود ديدگاه مشتركي طراحي مي كند و مدل ذهني تيم را به سمت آن سوق مي دهد. مسؤوليت مدير ايجاد سازماني است كه در آن افراد به طور پيوسته ظرفيت هاي خود را براي ساختن آينده (خود و سازمان) توسعه مي دهند- در يك جمله: با اين كه مهمترين عامل آموختن، انگيزه خود فرد است اما مسؤوليت يادگيري سازمان با مديران و سرپرستان است. اگر مديران به آموزش و تعالي، اعتقاد (قلبي و عملي و نه فقط لفظي) داشته باشند يادگيري در سازمان نهادينه مي شود وگرنه هيچ برنامه اي كارساز نيست.
پس شايسته است هنگام استخدام مديران و سرپرستان و كساني كه به هدايت تيم هاي پروژه ها گمارده مي شوند اين ظرفيت در آنان ديده و سنجيده شود. مهمترين ظرفيتي كه بايد توجه شود توانايي (و اعتقاد و عشق) مدير يا سرپرست به ساختن تيم و كار تيمي است. منظور از تيم معناي واقعي آن است وگرنه به گروهي افراد كه بنا به هر دليلي گرد هم جمع شوند نمي توان نام تيم نهاد.
علاوه بر اين، در آموزش دادن خود مديران و سرپرستان بايد جديت لازم به خرج رود. پيشنهاد مي شود مديران و سرپرستان موظف شوند هرسال درس هاي عمومي و اختصاصي معيني را بگذرانند و تمديد قرارداد و يا ترفيع ايشان منوط به موفقيت در آن درس ها باشد.
نقش محيط كار در سازمان هاي يادگيرنده
در سازمان هاي يادگيرنده بين فرد و سازمان اعتماد كافي وجود دارد. سازمان نيازهاي معقول مادي و معنوي فرد را برمي آورد و از آموخته ها و تجربيات وي بهره مند مي شود. در واقع فرد به سازمان به چشم خانواده دوم خود مي نگرد و اگر فكري دارد با ديگران تقسيم مي كند چون مي داند از او قدرداني مادي و معنوي خواهد شد.
در سازمان يادگيرنده به موضوع آموختن و آموزاندن اهميت داده مي شود، افراد به اين كار ترغيب مي شوند و ابزار لازم در اختيار آنان قرار مي گيرد و به شيوه مناسب از آنان قدرداني مي شود.
در سازمان يادگيرنده در هنگام استخدام افراد، نه فقط به سطح معلومات و تجربيات آنان، بلكه به ميزان علاقه و توانايي آنان در انتقال دانش به ديگران توجه مي شود. افرادي كه دانش دارند اما حاضر نيستند (يا نمي توانند) آن را با ديگران تقسيم كنند سرمايه جدي براي يك سازمان يادگيرنده به حساب نمي آيند.
سازمان يادگيرنده سازماني است كه براي اجراي بهتر مأموريت خود، تمامي منابع (انساني، ارزشي، فرايندي) خود را به طور پيوسته در جهت آموختن از تجربيات خويش (و ديگران) به كار مي گيرد.
يادگيري سازماني
يعني “توانايي سازمان در آموختن از تجربيات خود از راه مشاهده، ارزيابي، و تحليل شكست ها و پيروزي ها”
نقش مدير در سازمان يادگيرنده
در سازمان هاي يادگيرنده مديرنقش راهنما، استاد، ناصح، و مربي دارد، يعني نقش فردي را كه براي تيم خود ديدگاه مشتركي طراحي مي كند و مدل ذهني تيم را به سمت آن سوق مي دهد. مسؤوليت مدير ايجاد سازماني است كه در آن افراد به طور پيوسته ظرفيت هاي خود را براي ساختن آينده (خود و سازمان) توسعه مي دهند- در يك جمله: با اين كه مهمترين عامل آموختن، انگيزه خود فرد است اما مسؤوليت يادگيري سازمان با مديران و سرپرستان است. اگر مديران به آموزش و تعالي، اعتقاد (قلبي و عملي و نه فقط لفظي) داشته باشند يادگيري در سازمان نهادينه مي شود وگرنه هيچ برنامه اي كارساز نيست.
پس شايسته است هنگام استخدام مديران و سرپرستان و كساني كه به هدايت تيم هاي پروژه ها گمارده مي شوند اين ظرفيت در آنان ديده و سنجيده شود. مهمترين ظرفيتي كه بايد توجه شود توانايي (و اعتقاد و عشق) مدير يا سرپرست به ساختن تيم و كار تيمي است. منظور از تيم معناي واقعي آن است وگرنه به گروهي افراد كه بنا به هر دليلي گرد هم جمع شوند نمي توان نام تيم نهاد.
علاوه بر اين، در آموزش دادن خود مديران و سرپرستان بايد جديت لازم به خرج رود. پيشنهاد مي شود مديران و سرپرستان موظف شوند هرسال درس هاي عمومي و اختصاصي معيني را بگذرانند و تمديد قرارداد و يا ترفيع ايشان منوط به موفقيت در آن درس ها باشد.
نقش محيط كار در سازمان هاي يادگيرنده
در سازمان هاي يادگيرنده بين فرد و سازمان اعتماد كافي وجود دارد. سازمان نيازهاي معقول مادي و معنوي فرد را برمي آورد و از آموخته ها و تجربيات وي بهره مند مي شود. در واقع فرد به سازمان به چشم خانواده دوم خود مي نگرد و اگر فكري دارد با ديگران تقسيم مي كند چون مي داند از او قدرداني مادي و معنوي خواهد شد.
در سازمان يادگيرنده به موضوع آموختن و آموزاندن اهميت داده مي شود، افراد به اين كار ترغيب مي شوند و ابزار لازم در اختيار آنان قرار مي گيرد و به شيوه مناسب از آنان قدرداني مي شود.
در سازمان يادگيرنده در هنگام استخدام افراد، نه فقط به سطح معلومات و تجربيات آنان، بلكه به ميزان علاقه و توانايي آنان در انتقال دانش به ديگران توجه مي شود. افرادي كه دانش دارند اما حاضر نيستند (يا نمي توانند) آن را با ديگران تقسيم كنند سرمايه جدي براي يك سازمان يادگيرنده به حساب نمي آيند.
انجمن مهندسی و مدیریت ساخت ایران (ICEMA) Iran Construction Engineering Management Association
* اقتباس آزاد از مقاله "خط مشي كلي آموزش" - نوشته دكتر محمد ابراهيم محجوب
برچسب:
نویسنده: ستوده