سازمانهای پروژه : واقعی و مجازی

از بعد "تحویل"هر پروژه دارای دو گروه ذینفعان می باشد: "تحویل دهندگان" و " تحویل گیرندگان".

در ادبیات پروزه،"تحویل دهندگان" را با عنوان " پیمانکاران"، و" تحویل گیرندگان " را به اسم " کارفرمایان" می شناسیم. بدیهی است که هر یک از دو گروه فوق، جهت انجام مأموریت خود نیاز به ایجاد ساز و کار لازم Weste union online دارند. تبلور این سازو کار در سازمان هر گروه مشاهده می گردد.

"سازمان کارفرما" با پتانسیل و استعداد تحویل گرفتن پروژه، به یک نوع طراحی می گردد؛ و از طرف دیگر "ساختار سازمانی پیمانکاران " نیز با قابلیت تحویل دادن درست پروژه، به گونه ای دیگر شکل می گیرد.

در حضور این دو سازمان واقعی، یک سازمان مجازی هم وجود دارد و آن سازمان " کارفرما- پیمانکار" است. در این سازمان مجازی، ارتباط بین اجزاء سازمانهای واقعی دوگانه با یکدیگر تعریف شده، خطوط اطلاعاتی ترسیم می گردد. بستر تشریح و توضیح سازمان مجازی، دستورالعملهای هم محوری (Coordination Procedures)است. هنگام طراحی این دسته از دستورالعملها، اصول و مبانی طراحی سا ختارهای سازمانی،که مهمترین آنها رعایت اصل تک مسئولیتی (Single Source Responsibility)است، باید مدنظر قرار گیرد.

پروژه کاران باید در نظر داشته باشند که نبود هر یک از ساختارهای سازمانی سه گانه، اثرات بسیار نامطلوب بر موفقیت پروژه خواهد گذاشت. البته اکثر پروژه کاران به اثر گذاری دو سازمان واقعی اشراف دارند، اما سازمان مجازی " کارفرما- پیمانکار"، محیط پروژه به اصطلاح گل آلود شده، که مشخص نخواهد بود چه کسی در مقابل چه کسی در چه مواردی باید پاسخگو باشد و خروجی چنین حالتی فقط هرج و مرج است. توصیه می کنم ساختارهای سازمانی را در اسرع وقت طراحی کرده، پروژه را معطل نگه نداریم.